De laatste week

Opportunisme kenmerkt de supporter. Menig supporter zegt na dat spektakelstuk van vandaag, zaterdag 21 mei 2016, dan ook heel hard: “Steven Kruijswijk gaat de Giro d’Italia winnen!” En hoewel hij inderdaad het felbegeerde roze tricot al om zijn lendenen draagt is het nog maar de vraag of dat ook daadwerkelijk gaat gebeuren. De Giro duurt immers nog ruim een week. Daarom is het hoog tijd om de balans eens op te maken en vooruit te kijken. Met daarin als grote vraag: wie gaat ‘m winnen?

Morgen staat om te beginnen deze rit op het menu; een aartsmoeilijke klimtijdrit naar de prachtige Seiser Alm. Referenties hebben we niet echt op die berg. De enige keer dat de ronde van Italië daar finishte was 2009. Dat is lang geleden. Ter illustratie: toen fietste Lance Armstrong nog mee in het peloton. In die bewuste rit won Denis Menchov op verschroeiende wijze Danilo di Luca versloeg in een sprint bergop. En van de huidige top tien reed alleen Kanstantsin Siutsou die rit (30e op een goeie tweeënhalve minuut). Daar schieten we dus niet bijster veel mee op.

Lastig is de rit wel, zoals u kunt zien. Het is voor alle klassementsmannen gewoon zaak om zo hard mogelijk omhoog te rijden om daar wel te kijken waar het schip strandt.

Na een rustdag wacht de volgende rit. Ook zwaar, maar voor mannen die om roze strijden meestal toch niet lastig genoeg, zou je zeggen.

Datzelfde geldt voor de daaropvolgende rit; de zeventiende. Natuurlijk is het altijd oppassen, maar normaliter kom je hier niet in de problemen.

Dat kan wel gebeuren in rit achttien.

Hoewel dit er niet per se al te lastig uitziet bedriegt de schijn. Allereerst al de lengte. En verder zitten er nog wat obstakEls in de route. De enige officiële klim van de dag is vooral steil. En aan het slot van deze lange rit moeten de matadoren vermoedelijk nog eens alles op alles zetten op de Via Principi D’Acaja: een heel naar, nauw, loeisteil, met stenen bekleed straatje vlak voor de finish. Oud-winnaar van de Giro d’Italia Stefano Garzelli reed ‘m al eens, zoals u hier kunt lezen. Oordeelt u vooral zelf, maar ik vind ‘m lastig na een rit van 237,5 (!) kilometer.

Je zal er de Giro maar verliezen.

Dat kan zeker ook nog in de volgende ritten.

Moet hier nog uitleg bij? We doen het dak van de Giro aan en finishen in het Franse Risoul. Deze rit zwaar noemen is een understatement van jewelste. We pakken de profielen van de beklimmingen er nog eens apart bij. We zijn immers toch bezig.

En ik heb echt geen woorden voor de voorlaatste rit. Meer dan zestig kilometer moet er geklommen worden over vier bergen. Drie lange bergen en een korte op weg naar de meet om het af te leren.

Ook hier de afzonderlijke beklimmingen nog even.

In de laatste twee ritten (het licht glooiende defilé in Turijn even buiten beschouwing gelaten) is er geen mogelijkheid om verstoppertje te spelen. Wie na deze rit de roze trui draagt moet ‘m haast wel verdienen.

Nu de grote vraag: wie gaat het worden? Wie rijdt volgende week zondag met het roze door Turijn?

“Steven Kruijswijk”, roept de chauvinist in mij heel stiekem. Toch is het allesbehalve binnen voor de Nuenense klimgeit. Maar Kruijswijk heeft zeker wel een troef in handen.

Zijn laatste week.

Al twee keer eerder maakte Kruijswijk furore door een fabuleuze laatste week van de Ronde van Italïe te rijden. Vorig jaar nog. Gewoon met Aru en Contador mee over de Mortirolo, terwijl de rest spartelend moest toekijken. Die twee mannen zijn er nu niet bij, het rekensommetje lijkt snel gemaakt.

Toch mogen we ene Vincenzo Nibali zeker niet afschrijven. De Italiaan is niet zo goed als in de Tour de France die hij op zijn naam schreef, maar echt slecht is hij nu ook weer niet. Je staat niet voor niets tweede op 41 seconden.

En dan hebben we nog Esteban Chaves. Deze goedlachse Colombiaan staat nu op de derde plek op anderhalve minuut van de Nederlander. En hij was degene die in die schitterende rit van vandaag (21 mei) de grote aanval van Kruijswijk kon pareren. Sterker nog: hij won de rit.

Daarachter zijn de gaten al weer heel wat groter. Bij nummer vier Valverde is het gat al meer dan drie minuten. Amador, Zakarin, Majka, Uran? Zeker niet uitvlakken, maar ze lijken toch niet zo sterk als de huidige top drie. Alles wijst na de rit van vandaag op een driestrijd, met een roodharige Hollander met voorlopig de beste papieren.

Tijd voor de voorspelling. Wie gaat de Giro d’Italia winnen, Tim?

De supporters. Want dit wordt me toch een mooie slotweek. Dat kan niet anders.

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *