Een muzikale voorbeschouwing op de Giro d’Italia

Ah, de Giro. Drie weken wielrennen op topniveau. Misschien wel de mooiste ronde op de kalender. En ze begint vrijdag al in Apeldoorn. Die stad heeft de eer om de Ronde van Italië te laten beginnen. En dat hebben we geweten ook. Een toertocht (waar ondergetekende overigens met plezier aan heeft meegedaan, versierde lantaarnpalen, overige roze versiersels, opwarmwedstrijden en zelfs een heus themalied.

U leest het goed. Er is een themalied voor die ene dag dat de Giro d’Italia Apeldoorn aandoet. Daar kunnen we wat van vinden, maar belangrijker is natuurlijk de vraag: klinkt het nog ergens naar?

Oordeelt u vooral zelf.

Laat ik zeggen dat ik meer fan ben van de poging van The Gasoline Brothers toen de strijd om de roze trui in 2010 Utrecht aandeed.

Maar goed. Over die themaliedjes is dus altijd wel het één ander te doen. Ze zitten vaak vol sympathieke bedoelingen, om een soort massahysterie te creëren rondom het evenement, maar of dat nu altijd lukt… Ik word er niet heel vaak erg blij van.

In dit blog zowel liedjes die ik apprecieer en liedjes die ik beter zo snel mogelijk ga vergeten. En dat allemaal om u een beetje in de juiste stemming te brengen voor de aankomende Giro d’Italia. Verwacht liedjes gelieerd aan die prachtige mooie ronde door het o zo fraaie Italiaanse landschap.

Wel een waarschuwing vooraf. Luisteren is geheel op eigen risico; ik ben niet verantwoordelijk voor mentale schade of ernstige oorbloedingen. Ik verklap alvast wel dat het beste voor het laatst wordt bewaard.

In 1996 werd het themalied van de hele Giro bijvoorbeeld gedaan door Marco Pantani. Wederom: oordeelt u vooral zelf. Maar ik ben blij dat die man vooral heel goed kon klimmen.

Over zingende renners gesproken; hier zingen onder andere Paolo Bettini, Alessandro Petacchi, Giovanni Visconti en zo te zien ook nog ene Luca Paolini het wonderschone lied dat geschreven is voor de wereldkampioenschappen in Varese van 2008. Petacchi zien we duidelijk denken: “wat doe ik hier in godsnaam?” Paulus de Boskabouter gaat er daarentegen wel helemaal voor.

Ooit Filippo Pozzato al willen horen zingen? Dit is jouw moment!

U begrijpt het al, we dwalen af. Kom op Tim! Geef eens een bloemlezing! Goede muziek, Italiaans, Giro d’Italia. Dat idee.

Paolo Belli, probeer het eens? Belli, best een showman, is een populaire artiest onder Italiaanse renners. Pozzato, Colbrelli en meer. En zelf houdt Belli ook wel van een potje fietsen. De ploegenpresentatie van Bardiani, een ploeg waar hij groot fan van is, wordt al enkele jaren gehouden voor één van zijn concerten. En in zijn liedjes komt het fietsen ook steevast terug. Faccio Festa was het officiële Giro d’Italia lied van 2011.

Dat lijkt er meer op, wat mij betreft. We blijven nog even bij hem. Want hij heeft het herkenningslied vaker mogen verzorgen. Zoals in 2005. Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik vind het fijn.

En ook in 2001 was hij van de partij.

Het volgende nummer gaat over Sante Pollastri, de bandiet in kwestie, en Costante Girardengo. Als jongetjes met elkaar opgegroeid, onder andere verbonden door de liefde voor de fiets. De kreet die bij mij blijft hangen: “Vai Girardengo, vai grande campione”. Dit lied is de titelsong van de serie die er over de twee is gemaakt: “La leggenda del bandito e del campione”. Die titel had ik in steenkolen Italiaans op zich ook nog wel kunnen verzinnen.

Nog een kampioen wordt bezongen door Gino Pauli.

En over kampioenen gesproken: een lied over Gimondi en Merckx van de hand van Enrico Ruggeri. Themalied van de Giro d’Italia van het jaar 2000.

Een Nederlander kan in deze lijst ook niet ontbreken. Johan van der Velde is (misschien wel gelukkig) niet de zanger, maar zijn heroïsche lijdensweg op de Gavia in 1988. Iets dat de Italianen nog tot op de dag van vandaag weten, getuige ook zijn bijnaam Uomo di Gavia. New wave, ik heb er in dit geval niet zo veel mee, maar wellicht zijn er mensen die er van houden. Gefeliciteerd in dat geval.

Maar toch denk ik bij wielrennen, muziek en Italië eigenlijk maar aan één man: Paolo Conte.

Conte is advocaat, maar voor de buitenwereld vooral muzikant en tekstschrijver. Tevens eindbaas, wat mij betreft. Hij schreef al voor vele grote Italiaanse artiesten voor hij zelf werd ontdekt. Conte, maakt ’s nachts muziek en de Italiaanse taal acht hij eigenlijk niet heel erg geschikt voor muziek. En toch doet hij het. Het wielrennen speelt zeker een rol in zijn muziek. Hij mocht in 2007 het themanummer van de Giro d’Italia verzorgen.

Ook mooi: zijn eerbetoon aan Giovanni Gerbi. Een pionier op de fiets. De eerste Italiaan in de Tour. De eerste man die viel in de Giro d’Italia. Renner ook met een grote trukendoos. En daarbij komt Gerbi net als Conte uit het fraaie Asti. Schept toch een band.

Maar we (lees: ik en een paar andere liefhebbers) kennen Conte vooral van zijn hommage aan Gino Bartali, zonder twijfel de grootste fietsende Italiaan ooit, wat Fausto Coppi ook beweert.

Nu u dit weet kunt u denk ik met een gerust hart de Giro d’Italia in. Mocht u zich vervelen tijdens één van de etappes, zet dan gerust eens deze liedjes op.

Voor nog meer stukken over wielermuziek verwijs ik u graag naar een latere datum op dit blog. Want over dit onderwerp is genoeg over te melden. Maar eerst massaal genieten van de Giro. Zeker geen straf.

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *