De lange, hobbelige weg naar Parijs

Als ik zeg: “Alpen in de tour”, waar denkt u dan aan? Galibier? Alpe d’Huez, Madeleine, Izoard en La Plagne? Helemaal goed. Maar wat als ik u vertel dat de Tour helemaal niet op deze befaamde bergpassen komt dit jaar? U leest het goed: de Tour verlaat de gebaande paden. Tenminste, zo voelt het toch een beetje. En dat vind ik best wel eens fijn.

Het epicentrum van de beslissende tocht door de Alpen biedt gedurende vier dagen een prachtig uitzicht op de hoogste berg van de Alpen: de Mont Blanc.

Etappe 17: Bern – Finhaut-Emosson

De renners zetten vanuit het prachtige Bern koers naar het meer van Emosson. Een wonderlijke plek. In de buurt zijn naar het schijnt voetstappen gevonden van dinosauriërs, er is een treintje dat tegen een stijgingspercentage van 87 procent (!) op gaat en er wordt ook nog eens gewerkt aan een grote waterkrachtcentrale die vanaf 2018 een flinke bult energie moet opwekken.

Profile

Km 72,5 – Côte de Saanenmöser (6,6 kilometer aan 4.8%, 3e categorie)
Km 105 – Col des Mosses (6,4 kilometer aan 4,4%, 3e categorie)
Km 166,5 – Col de la Forclaz (13 kilometer aan 7,9%, 1e categorie)
Km 184,5 – Finhaut-Emosson (10,4 kilometer aan 8,4%, Buitencategorie)

Het begin is goed te doen voor de coureurs. Na een bezoekje aan het kloppende hart van de wielrennerij (in Aigle vindt men het hoofdkantoor van de UCI) komen we aan bij de finale. En daar wordt het loeizwaar. De laatste dertig kilometer zien er zo uit.

Mountain passes & hills 1

Dit stuk zouden we nog kunnen kennen van de Dauphiné een paar jaar geleden. Ook toen lag de finish boven. En er won een Fries.

Finhaut is de Nederlanders sowieso gunstig gezind, want ook toen de Tour de l’Avenir (zeg maar de Tour de France voor beloften) in dit miniscule dorpje aankwam won er een Nederlander. Stef Clement won er de tijdrit vanuit Chamonix die toen tot aan 1200 meter hoogte ging.

(Clement rijdt nu ook in de Tour. Helemaal niet onverdienstelijk ook. Kan hij nu helemaal bovenaan de handen in de lucht steken? Het lijkt een vrij onwaarschijnlijk scenario. Maar wie weet, als hij de benen van de Ventoux (daar was hij vierde) nog eens kan bovenhalen en hij heeft een gezonde dosis geluk met zijn medevluchters… Het zou wat zijn, zeg.)

De rit van nu is ongeveer gelijkwaardig aan die van Dauphiné. Misschien iets minder zwaar (voor zover zo’n rit minder zwaar kan zijn), maar wel langer. Het wordt in ieder geval niet een dag waar de Groenewegens en de Kittels van deze wereld erg naar uit zullen kijken.

Een rit die op zo’n moeilijk te bereiken locatie aankomt betekent trouwens een flinke logistieke uitdaging. In de Dauphiné werd dat op deze wijze opgelost; parkeren op de dam met aan je linkerhand een diepe, diepe afgrond.

Wie gaat er winnen? Geen idee. In de Nederlandse traditie zou Bauke Mollema echter wel passen. Toch moeten we ook het scenario van een winnende vlucht niet aansluiten. Dumoulin, misschien? Je weet het maar nooit. Zeker is dat, wie hier ook wint, het niet gestolen zal zijn. Op zo’n beest van een beklimming is er immers geen enkele mogelijkheid om verstoppertje te spelen. En dat zullen de klassementsrenners ook weten.

Etappe 18: Sallanches – Megève

Een tijdrit. En ook nu gaan we de hoogte in.

Profile

De Côte de Domancy (kennen we nog van Bernard Hinault) is erg steil (9,4% gemiddeld). De Côte des Chozeaux gaat in een paar fases en is een stuk minder lastig. Wat volgt is een duik naar beneden naar het Palais des Sports in het befaamde wintersportoord Megève, waar de kolossale betonnen torens gelukkig afwezig zijn. Megève is overigens het centrum van het afsluitende drieluik in de Haute-Savoie.

Het is een verdraaid pittige tijdrit. Zo één waarbij niemand op het gemakje kan rijden. 660 hoogtemeters; ga er maar aan staan. Ook dit is weer een dag die cruciaal kan zijn voor de klassementsambities van de renners. Maar wie gaat er winnen? Ik zet voorlopig tien cent op Chris Froome.

Etappe 19: Albertville – Saint-Gervais Mont Blanc

De finish van deze rit ligt niet zo gek ver af van Megève. Sterker nog, de renners rijden het parcours van de tijdrit zelfs omgekeerd; lekker omlaag. Maar dat betekent niet dat dit een walk in the park wordt. Integendeel.

Profile

Km 42,5 – Col de la Forclaz de Montmin (9,8 kilometer aan 6,9%, 1e categorie)
Km 73,5 – Col de la Forclaz de Queige (5,6 kilometer aan 7,8%, 2e categorie)
Km 96,5 – Montée de Bisanne (12,4 kilometer aan 8,2%, buitencategorie)
Km 146 – Le Bettex (9,8 kilometer aan 8%, 1e categorie

Zwaartepunt van de rit is de Montée de Bisanne. Kijk maar.

Mountain passes & hills 1

Maar de slotklim naar Le Bettex is al niet veel beter. Iets korter, maar, allememaggies, deze liegt er ook niet om.

Mountain passes & hills 2

Kans genoeg om een beslissing te forceren. Kans genoeg ook om minuten te verspelen. Deze rit gaat continu op en af, dus dat wordt afzien. Zou een mooie dag voor Rafal Majka kunnen zijn om de bergtrui definitief veilig te stellen.

Etappe 20: Megève – Morzine-Avoriaz

Hoeveel geld zou Megève hebben betaald voor al deze aandacht? In ieder geval doen we ook in de laatste echt serieuze rit van de Tour de France weer het oord aan. We starten er voor een etappe richting Morzine, iets bekender terrein voor de Tour.

En de rit? U raadt het al. Zwaarrrrrrrr.

We krijgen vier serieuze beklimmingen met finish in Morzine, na een afdaling.

Profile

Deze rit lijkt vrij behoorlijk op één van de meest besproken ritten aller tijden. Een dag eerder had Floyd Landis in de ronde van Frankrijk van 2006 het geel verloren in de klim naar La Toussuire. Sterker nog: hij reed naar boven alsof hij een sprinter was. Een dag later vertrekt de rit vanuit Saint-Jean-de-Maurienne naar Morzine. Het humeur van Floyd Landis is een stuk beter aan de start.

En Wat Er Dan Gebeurt Zul Je Niet Geloven.

En het bleek ook te mooi om waar te zijn. Zijn wederopstanding kwam door een flinke dosis doping. En dat na toch al een jaar dat werd gedomineerd door het D-woord (hoi Fuentes).

Wat een verschil is het tien jaar later op bijna dezelfde wegen. De sport is grotendeels gezuiverd. Zo af en toe wordt er nog eens een renner betrapt, maar op grote schaal wordt het niet meer gedaan. Althans, dat is de enige conclusie die we kunnen en mogen trekken.

Een zware rit dus om mee af te sluiten. Eens kijken naar de beklimmingen die er op de coureurs wachten?

Km 21,0 – Col des Aravis (6,7 kilometer aan 7%, 2e categorie)
Km 45,5 – Col de la Colombière (11,7 kilometer aan 5,8%, 1e categorie)
Km 93,5 – Col de la Ramaz (13,9 kilometer aan 7,1%, 1e categorie)
Km 134,5 – Col de Joux Plane (11,6 kilometer aan 8,5%, buitencategorie)

De laatste echte klim uit de Tour van 2016 is er één van de buitencategorie. Om het af te leren.

Mountain passes & hills 2

Na een kort plateau wordt er in ziedende vaart naar Morzine gedaald. Het kan een hele fijne rit worden. Niet alleen bergop, maar ook in de afdaling of zelfs op het vlakke kan er oorlog komen als een paar pretendenten nog wat willen. Movistar met een heuse combine? Astana? Als het even kan zal de trukendoos zeker geopend worden.

Ik hoop op een gevecht tussen de favorieten voor de eindzege. En ik zie het zomaar gebeuren dat Alejandro Valverde deze rit wint.

Na binnenkomst in Morzine wacht de renners alleen nog de verplaatsing naar Parijs en het “defilé” op de Champs-Élysées. Een rit die absoluut nog pijn in de benen oplevert, maar waar normaliter geen malle fratsen worden uitgehaald. We kunnen stellen: wie in Morzine het geel heeft wint de Tour de France.

Maar wie? Het is de vraag die alle wielerliefhebbers in zijn greep houdt. Ik krijg zelf, van allerlei geïnteresseerden, nog allerlei andere vragen. Omdat het gros van die vragen toch redelijk hetzelfde zijn zal ik ze hieronder pogen te beantwoorden.

Gaat Froome nog breken?

Moeilijk te zeggen. Zolang zijn ploeg om zich heen zit moet het allemaal wel goed komen. Maar als hij geïsoleerd komt te zitten is er zeker wat mogelijk. De voorsprong is nog niet zo riant dat Christopher Froome freewheelend naar Parijs kan.

Voorspelling? Hij gaat het absoluut niet cadeau krijgen. Maar hij moet zijn gele trui wel vast kunnen houden.

Kan Mollema de Tour winnen?

Kort antwoord: ja, in principe wel.

We zijn er het laatste jaar met z’n allen een beetje een gewoonte van aan het maken om Nederlanders al voor het overschrijden van de laatste finishlijn tot winnaar van een grote ronde uit te roepen. Bij Tom Dumoulin riepen we om het hardst dat hij de Vuelta al in z’n zak had, maar de benen wilden niet meer in de laatste krachtmeting. Tot zover de rode leiderstrui. En bij Steven Krujiswijk riepen de wereld aan stukjesschrijvers, journalisten en fans (en alleen de laatste groep mag dat naar mijn mening) dat hij de Giro wel even ging winnen. En toen kwam die afdaling tussen de sneeuwmuren. Boem. Dag maglia rosa.

It Ain’t Over ‘til It’s Over, zou Lenny Kravitz zingen.

Ik stel dan ook iets voor: laten we vooral niet gaan roepen dat Mollema 98 komma zoveel procent kans heeft om de Tour te winnen, ook al staat ‘ie onverhoopt bij het ingaan van de laatste bergetappe in de gele trui. Laten we alsjeblieft niet te hoog van de toren blazen. ‘We’ hebben nu al twee grote rondes achter elkaar een behoorlijke kater overgehouden aan de laatste ritten. Laten we nu dan ook niet dezelfde fout maken. Laten we gewoon iets minder opportunistisch zijn, dan komt het misschien deze keer wel goed.

Het feest op de Champs-Élysées kan er alleen maar beter op worden.

Voorspelling? Podium, als hij geen slechte dag in de bergen kent.

En Nairo Quintana? Of toch die dekselse Alejandro Valverde?

Hier eveneens een kort antwoord: ook deze twee heren kunnen de ronde nog winnen.

Wie de Colombiaan een warm hart toedraagt zal er nog niet aan willen toegeven, maar Quintana staat er niet heel riant voor. Op de Mont Ventoux werd hij na een speldenprik achtergelaten alsof hij een hond is die op een parkeerplaats aan een boom wordt gebonden omdat hij niet mee mag op vakantie. Dankzij een lift van een motor en een zeer vriendelijk gebaar van de jury is de schade nog enigszins beperkt gebleven. Maar toch: drie minuten op Froome goedmaken doe je niet zomaar.

Toch is Christopher Froome tijdens de afgelopen twee rondes die hij won kwetsbaar gebleken in de Alpen. En Quintana wist steeds van hem weg te rijden in het laatste deel van de Tour. Van die wetenschap kan het blok van Movistar nu zeker gebruik van maken. Ook Valverde, eventueel. Maar dan moeten ze wel aanvallen als de kans daar is. Ze moeten durven verliezen om te kunnen winnen.

Voorspelling? Eén van de twee heren gaat nog op het podium komen.

What about Adam Yates?

Een jonge snaak die goed meedoet in het klassement. Maar ik voorzie dat hij nog wel wegvalt uit het klassement. Of tenminste van het podium. Daarvoor is de concurrentie van de beste jongere tot nog toe te groot. Zijn directe opponenten hijgen hem in de nek. Toch valt het me honderd procent mee hoe lang Yates aan kan haken. Wie weet is hij in voor een superstunt…

Voorspelling? Top zeven.

Gaan de Fransen nog wat presteren?

Het is nog geen Tour sans voor de Fransen, maar ze hadden wel op veel meer gehoopt. Thibaut Pinot en Warren Barguil konden hun verwachtingen niet inlossen. Pinot is zelfs al weer thuis. En ook Romain Bardet en Bryan Coquard hebben nog geen rit kunnen winnen. Toch moeten deze mannen wel in staat zijn om er nog één te pakken. Coquard zal dat in Parijs moeten doen, terwijl Bardet in de Alpen zijn kans moet grijpen. Laatstgenoemde is gezegend met een lekkere agressieve punch, dus er is nog zeker wat mogelijk voor hem. Wie weet duikt hij zelfs nog de top vijf in?

Voorspelling? Vierde plaats.

Gaat Rafal Majka de bolletjestrui winnen?

Hoogstwaarschijnlijk wel. Hij zal nog wel een keer in de aanval gaan om weer een hele bult bergpunten te sprokkelen. Weinig meer aan te doen, denk ik. Tenzij hij hard op z’n kanis valt. Maar voor de rest zie ik geen scenario voor me waarin hij niet voor de tweede keer in zijn carrière op het podium in Parijs staat met de bolletjestrui.

Tot slot: gaat Peter Sagan de groene trui winnen?

Ja.

Er zijn dus toch nog zekerheden in het leven van een wielervolger.

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *