Open brief aan Peter Sagan

Lieve Peter,

Op het moment dat ik deze brief schrijf ben je net tweede geworden. Weer tweede. Je was zeker de sterkste, maar er was er op het einde net eentje beter. Zo hoort dat schijnbaar in jouw wielerleven. Het feit dat er nog steeds mensen zijn die geen fan van je kunnen zijn is mij een wonder. Want eerlijk, hoe bestaat het dat je niet van Peter Sagan houdt?

Als ik naar je kijk zie ik niet alleen de wielrenner Peter Sagan. Ik zie ook een zeer intelligente en goedlachse jongeman die het geluk heeft dat hij betaald wordt voor datgene wat hij het liefste doet: fietsen. Een man vol levensvreugde, relativeringsvermogen en grootse inzichten.

Het ene moment zit je in een kersttrui op een hometrainer (jij bent overigens de enige die wat mij betreft in een kersttrui mag rondlopen), een volgende keer dans je John Travolta naar huis. Dat zie ik Chris Froome nog niet zo snel doen.

Jij bewijst dat wielrenners ook hartstikke coole reclames kunnen maken. Ik bedoel: Joop Zoetemelk die een matras aanprijst is hartstikke sympathiek. En Tom Leezer die zegt dat hij kampioen stokbroden halen is is dat natuurlijk eveneens. Maar het is misschien wel een beetje, tja, knullig te noemen. Maar daarover op een later moment meer. Want nu hebben we het over jou, Peter.

Maar als we alleen kijken naar de geniale dingen die je naast het fietsen doet doen we je ernstig tekort. Want hoe jij met een fiets kan rijden is ongeëvenaard. Je afdalingen zijn veelbesproken, en dat geldt ook voor je wheelies, je bochtenwerk en de controle die je uitstraalt . Je bent een kunstwerk op twee wielen.

Je bent de vleesgeworden stripheld. Peter Sagan: de man die alles kan.

En ja, je koerst wel eens onverstandig. Regelmatig zelfs. Je smijt met je krachten terwijl je met jouw kwaliteiten het ook totaal anders zou kunnen aanpakken. Dat zou iedereen volkomen logisch vinden. Maar jij druist daar tegenin. Jij wilt koersen op jouw manier. Onbevangen, lekker offensief. En win je niet? Spijtig, maar dan ga je gewoon weer verder met vrolijk door het leven gaan.

Jij kunt zo mooi tweede worden. Normaal gesproken heeft niemand het over de nummer twee van een wedstrijd. Maar als jij tweede wordt… Maar nog mooier ben je als je wint.

Ik hoop dat we ooit eens samen een wedstrijdje kunnen rijden. En dan hoop ik stiekem dat je tweede wordt.

Jij bent de enige wielrenner die met ongeschoren benen aan de start van een wedstrijd kunt verschijnen. Eén van dé regels binnen het professionele wielrennen heb je op schandalige wijze overtreden. En je kwam er mee weg. Peter Shagan.

Dit bewijst nog maar weer eens dat je de ultieme wielrenner bent. Je bent niet bezig met randzaken. Je wilt gewoon lekker fietsen. Meer niet.

Geen mens die mooier “nice” kan zeggen dan jij. En zo kan ik nog wel even doorgaan.

Peter Sagan, jij bent de redding van het wielrennen. Waren er maar meer zoals jij. Hele mensenmenigtes komen speciaal voor jou kijken. Het maakt mij dan ook intens verdrietig om te weten dat er een dag komt dat jij niet meer op een fiets gaat kunnen zitten. Maar tot die tijd geniet ik er met volle teugen van. En zo te zien doe jij dat ook.

De uitzending van de Tirreno is afgelopen. Ik moet weer aan het werk. Clouseau begint te zingen. Ik ook. Ik pas slechts één woord van de tekst aan. Het is misschien stom, maar het klopt wel.

“Saganne, als ik jou zie ben ik niet meer bij te sturen.”

Om maar te zeggen: lieve Peter, ik hou van jou.

Groeten,
Tim

Foto: Roxanne King via Visual Hunt / CC BY

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *