Niet zomaar voorbereidingskoersen

Wie Parijs – Nice zegt, denkt ongetwijfeld aan zon, zee en strand. Maar zoals wel vaker in het leven is dat nog niet eens de helft van het verhaal. Want wat is de koers naar de zon, die vandaag begint, nog meer? Regen, wind, heuvels en waaiers. Afzien dus. En dat alles in een decor van schier troosteloze Franse dorpjes. Pas in de laatste twee dagen zien we de zee. Pas dan klinkt La Madrague van Brigitte Bardot in de hoofden van de renners en haar volgers.

Een paar dagen later is het de beurt aan de Tirreno – Adriatico. Een koers met ongeveer hetzelfde idee. Maar hier beginnen we aan de Tyrheense zee, om vervolgens na een goede week rijden door de laars bij de Adriatische zee uit te komen.

Beide koersen worden als ideale voorbereiding voor Milaan – Sanremo neergezet. En hoewel de Franse wedstrijd qua afstand van Sanremo ideaal lijkt komt de winnaar van het eerste monument van het jaar vaker uit de Tirreno.

Tijd voor een vergelijking. Welke wedstrijd is dit jaar het meest geschikt als voorbereiding? Laten we daarvoor eerst het profiel van La Primavera er eens bij pakken.

Milaan Sanremo 2016 profiel

We zoeken dus zoveel mogelijk ritten die wat van dit parcours weghebben. Te beginnen met de Franse rittenkoers.

Na een proloog gaat de eerste rit in lijn in de finale over onverharde wegen. Karrensporen beter gezegd. De organisatie is vermoedelijk lichtelijk geïnspireerd door de Tro-Bro Léon (daarover later meer), maar voor de rest lijkt het er nog niet heel erg op.

Paris - Nice 2016 profiel rit 3

Hier wordt het pas interessant. Op dag vier is de finish bovenop deze Mont Brouilly getrokken. Voor de mensen die op de Poggio weg zouden willen knallen zou dit een uitstekende test kunnen vormen. Ook voor de sprinters vormt dit een mooie gelegenheid om de benen eens te testen. Hoe lang ze hier mee kunnen geeft alvast een indicatie voor de Poggio.

De voorlaatste rit komt aan op de Madone d’Utelle. Het is echt een serieuze bergrit. Veel te zwaar voor de reguliere kanshebbers in Milaan – Sanremo. Wel een bergrit om er eens goed voor te gaan zitten.

Paris - Nice 2016 profiel rit 6

Hierna krijgen we nog een kort maar krachtig ritje met maar liefst zes beklimmingen. Via de Col d’Èze komen we vervolgens aan op de beroemde Promenade des Anglais en daarmee zit de koers naar de zon er op.

Dan de Tirreno. De eerste rit is een ploegentijdrit, de laatste rit is een tijdrit. Daartussenin zit één bergrit, maar verder stapelen de kansen zich op voor renners om de benen te testen. Ik presenteer u: de finale van etappe twee.

T02_Cascina_ukm

Rit drie. Een vervelende aankomst.

T03_Arezzo_ukm

Na drie komt vier. Ook niet onaardig.

T04_Castelraimondo_alt

Deze is voer voor de klassementsrenners.

T05_Terminillo_alt

Maar in rit nummer zes, op de voorlaatste dag, wacht er nog een mooie gelegenheid voor de kanshebbers in La Primavera. Dit rondje rijden ze namelijk drie keer.

T05_noviligure_ukm

Conclusie: de Tirreno heeft het beter voor elkaar. Op één rit in lijn na liggen er mogelijkheden voor alle soorten kanshebbers in Milaan – Sanremo. Zowel springveren (kunnen ze bergop het verschil maken?) als pure sprinters (kunnen ze hun karretje aanhaken?) kunnen er de benen prima testen. Parijs – Nice heeft ook wel zo’n rit, maar dat zijn er toch significant minder. In die koers is er meer kans op een zuivere massasprint.

De renners lijken er nog niet over uit. De meeste sprinters kiezen voor Parijs – Nice, terwijl kanonnen als Sagan en Cancellara dan weer kiezen voor de Tirreno. Zo ontlopen de verschillende soorten favorieten elkaar nog even. Het wordt dus nog zo’n twee weken afwachten om te weten welke voorbereidingskoers de beste blijkt te zijn.

Vermoedelijk zal zowel de winnaar van Parijs – Nice als de Tirreno niet de winnaar zijn op de Via Roma in Sanremo. Daarvoor zijn zwaarste ritten in beide rondes te zwaar geworden. Jammer eigenlijk. Of kunnen we hierdoor deze prachtwedstrijden toch ook meer beschouwen als echte volwaardige wedstrijden die niet alleen bestaan bij de gratie van Milaan – Sanremo?

Tot slot nog de voorspelling. Wie winnen deze schitterende rittenkoersen? Ik zet mijn geld op Alberto Contador in Parijs – Nice. Daarnaast hoop ik op Nibali in de Tirreno. Van de klassementsrenners is hij misschien (met een Valverde) wel de enige die ook wel eens Sanremo zou kunnen winnen.

Foto: mikebslone via VisualHunt / CC BY.

Profielen: Parijs – Nice, Tirreno – Adriatico & Milaan – Sanremo.

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Eén gedachte over “Niet zomaar voorbereidingskoersen”

  1. Matthews lijkt een serieuze kanshebber voor zowel PN als San Remo, en Nibali in een Italiaanse wedstrijd is natuurlijk altijd oppassen, maar verder denk ik dat je gelijk hebt

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *