Het vrouwenwielrennen bestaat niet

Eergisteren werd de fraaie route van de Giro Rosa bekend gemaakt. Dat wist u hoogstwaarschijnlijk niet. Geef maar toe. Niet liegen. Er is tevens grote kans dat u even moet denken eer u weet wat de Giro Rosa ook alweer is. Ja, heel goed (voor de mensen die het nog niet weten; de Giro Rosa is de vrouwelijke variant van de Ronde van Italië). Tijdens de voorstelling van de belangrijkste etappewedstrijd voor vrouwen liet Ernesto Colnago, de grote man achter het gerenommeerde fietsenmerk en tevens sponsor van de roze leiderstrui, zich het volgende ontvallen: “I’ve learnt there isn’t men’s cycling or women’s cycling but just cycling.” Met andere woorden: het vrouwenwielrennen bestaat niet.

“Het vrouwenwielrennen bestaat niet” verder lezen

De man die de duivel overwon

Loretto Petrucci (18 augustus 1929, Capostrada) was een hele goede wielrenner. Gezegend met een geweldig mooie naam, een Italiaanse afkomst en een talent voor het rijden van één koers in het bijzonder: Milaan – Sanremo. Petrucci wint ‘m maar liefst twee keer. Op rij, nog wel. In 1952 en 1953 passeert hij als eerste de finish op de Via Roma. En het jaar ervoor, in 1951, wordt hij al derde. Je zou dus wel kunnen stellen dat Milaan – Sanremo zijn koers is. Als iemand weet hoe je indertijd de race langs de Bloemenrivièra moest rijden is het wel Loretto Petrucci.

“De man die de duivel overwon” verder lezen

Open brief aan Peter Sagan

Lieve Peter,

Op het moment dat ik deze brief schrijf ben je net tweede geworden. Weer tweede. Je was zeker de sterkste, maar er was er op het einde net eentje beter. Zo hoort dat schijnbaar in jouw wielerleven. Het feit dat er nog steeds mensen zijn die geen fan van je kunnen zijn is mij een wonder. Want eerlijk, hoe bestaat het dat je niet van Peter Sagan houdt?

“Open brief aan Peter Sagan” verder lezen

Niet zomaar voorbereidingskoersen

Wie Parijs – Nice zegt, denkt ongetwijfeld aan zon, zee en strand. Maar zoals wel vaker in het leven is dat nog niet eens de helft van het verhaal. Want wat is de koers naar de zon, die vandaag begint, nog meer? Regen, wind, heuvels en waaiers. Afzien dus. En dat alles in een decor van schier troosteloze Franse dorpjes. Pas in de laatste twee dagen zien we de zee. Pas dan klinkt La Madrague van Brigitte Bardot in de hoofden van de renners en haar volgers.

“Niet zomaar voorbereidingskoersen” verder lezen

Het hoogtepunt van het jaar

Ik ben in mijn leven al in heel wat mooie steden geweest. Rome, Barcelona, Oslo, Blokzijl, Parijs. Maar in geen enkele stad heb ik met zo’n glimlach rondgelopen als in Siena. 2009, als ik het me goed herinner. We bivakkeerden in een tentje een paar kilometer buiten de historische stad. Om op de camping te komen moesten we op een bepaald punt het asfalt verruilen voor een ander soort weg. Een witte weg. Daar op die weg dacht ik: “zou ik het leuk vinden hier overheen te fietsen?” Het antwoord is ja. Mijn vervolgvraag was: “hoe gaaf zou het zijn om daar een koers overheen te sturen?”

Wist ik veel dat die koers allang bestond.

“Het hoogtepunt van het jaar” verder lezen

Een nieuw begin


Het wielerjaar wordt vandaag voor om en nabij de twintigste keer geopend. Ga maar na: Australië, Italië, Frankrijk, Spanje en ga zo maar door. Overal denken ze dat ze het nieuwe seizoen mogen openen. Down Under wordt het wielerjaar zelfs drie keer geopend met de Bay Cycling Classic, de Tour Down Under Classic en de eerste rit van de Tour Down Under. Rare jongens. Maar de mensen uit de Lage Landen weten beter. Het wielerjaar begint pas echt in Gent met de Omloop het Volk.

“Een nieuw begin” verder lezen