Tien suggesties voor meer wielrennen op de Olympische Spelen

De Olympische Spelen zijn klaar. En het was uiteraard weer fantastisch. Sport heeft andermaal bewezen de belangrijkste (en leukste) bijzaak ter wereld te zijn. Toch zijn er ook altijd weer een hoop opmerkelijke zaken aan het grootste sportfeest ter wereld. Nu kan ik het gaan hebben over het condoomgebruik in het Olympisch dorp of de discussie of zo’n sportevenement wel in Brazilië plaats had moeten vinden. Maar u voelt ‘m waarschijnlijk al aankomen: dat ga ik niet doen. Ook dit stuk gaat over wielrennen, zoals u gewend bent. Maar om het over Olympisch wielrennen te gaan hebben moet ik eerst even kort praten over zwemmen.

De Olympische Spelen zijn heel fijn voor de statistici van deze wereld. Zo werd de volgende statistiek over Michael Phelps de wereld in geslingerd…

Ja, Phelps is zonder enige twijfel een absolute legende. Maar laten we wel wezen, hij heeft alleen zoveel medailles kunnen halen omdat hij aan zwemmen doet. Nu zou je kunnen zeggen: ‘slimme keuze’. Maar in het zwemmen zijn best veel onderdelen. Gigantisch veel, zelfs. In het zwembad waren er tijdens de afgelopen Spelen in totaal 32 gouden medailles te verdelen, plus nog twee in het open water. Dan is het ook niet heel moeilijk om heel veel medailles te winnen, zegt het naïeve onderbuikgevoel in mij.

Natuurlijk is dit niet waar. Phelps is een ongehoorde atleet en het komt hem helemaal toe, laat dat duidelijk zijn. Maar wat in het zwemmen kan, kan in het wielrennen natuurlijk ook. Daarom presenteer ik graag tien suggesties voor nog meer wielrennen op de Olympische Spelen geschikt voor zowel mannen als vrouwen.

Wegwielrennen

Het wielrennen op de weg zorgt overal ter wereld voor hordes enthousiaste mensen. Vooral als de groten der aarde komen lopen er hele volksstammen uit om de mooie beentjes van de coureurs te zien. Daarom mogen er bij de volgende Spelen nog wel wat onderdelen op de weg bij.

1. Sprint challenge

Kent u deze nog? Mocht u een aantal jaren hebben gekeken naar de World Tour wedstrijden in Canada, dan zult u ongetwijfeld wel een idee hebben waar dit naartoe gaat.

Het concept: vier renners beginnen tegelijk voor een rit van ongeveer 1000 meter. De start zou de finish kunnen zijn. Dit betekent dat de renners heen en weer gaan. Het is een ontzettend tactisch onderdeel, duurt niet al te lang en doet het hartstikke leuk op televisie. Maar het heeft nog meer voordelen!

Het is een spectaculair evenement en het kan op een relatief klein stukje grond plaatsvinden. Zet op één dag wat toegangswegen af, peil een mooi heen-en-weer-parcoursje uit, tribunes neerzetten en gaan!

2. Ploegentijdrit

De ploegentijdrit voor landen was heel lang Olympisch, maar het onderdeel is na de Spelen van Barcelona afgeschaft. Zonde!

Ik ben een liefhebber van de ploegentijdrit. Mannen en vrouwen die elkaar op de pijnbank leggen; machtig. Door een praktisch probleem (geboortejaar) heb ik de ploegentijdrit op de Olympische Spelen echter nooit live kunnen zien, maar het kan niet anders dan dat het weer geweldige taferelen op zou leveren. En daarvoor hoeft de afstand niet eens honderd kilometer te worden, zoals dat vroeger het geval was.

Nee, met een kilometer of veertig à vijftig ben ik al meer dan tevreden.

Stel je eens voor. Pakweg Dumoulin, Clement, Westra en Terpstra die het opnemen tegen de Britten (bestaande uit Thomas, Stannard, Dowsett en Cummings, om maar wat namen te noemen). Of bij de vrouwen Van der Breggen, Vos, Van Dijk en Van Vleuten tegen Brennauer, Kröger, Worrack en Klein namens Duitsland. Ja, daar kan ik denk ik best gelukkig van worden. Snel weer invoeren dus!

Baanwielrennen

Gaan we over naar de wielerbaan. Baanwielrennen zou volgens sommigen te complex zijn. Te ingewikkeld, moeilijk te volgen. En ja, ik kan me daar best iets bij voorstellen. Al die rondjes kunnen je op den duuur best eens doen duizelen. Maar er zijn best interessante onderdelen van het baanwielrennen die niet op het Olympische programma staan. En als voorvechter van leuk wielrennen zie ik daar graag verandering in komen.

3. Eliminatie

De eliminatie is hartstikke simpel. Om de zoveel rondes valt er iemand af en die arme renner doet niet meer mee. Aan het eind wordt er gesprint om de eerste plaats en dat is het dan. Hartstikke leuk. Tactisch ook. Vooraan zitten is in het begin natuurlijk heel veilig, maar heb je dan aan het einde van de race nog krachten over? En met achteraan zitten kun je misschien wel zuiniger rijden, maar je loopt wel het risico om er in één keer uit te gaan. Een fantastisch concept dus.

En voor de oplettende lezer, ja, de eliminatie wordt al wel verreden op de spelen, maar het is slechts een onderdeel van het omnium.

4. Madison

Onoverzichtelijk? Ja, ik geef toe dat de madison niet een heel eenvoudig onderdeel is om te volgen met al die renners in de baan. Maar is de madison, ook wel koppelkoers genoemd, spectaculair? Ja. En moet het daarom dus (weer terug) op het Olympische programma? Ja.

En als dit relaas nog niet overtuigend genoeg was, kijk dan naar beelden van de koppelkoers-voor-twee op het WK baanwielrennen van dit jaar. Wat een sfeer!

5. Slakkenrace

Maar mijn favoriete niet-Olympische discipline in het baanwielrennen moet wel de slakkenrace of de ‘longest lap’ zijn. Een combinatie van lef, inzicht, kracht, een tikje geluk en controle over de fiets. Het principe ‘show, don’t tell’ gaat heel goed op voor deze discipline. Laten we dat dan ook maar doen.

Met dit onderdeel kun je gerust het pak in een paar voorrondes verdelen, waarna er in twee of drie rondes wordt opgewerkt naar de finale. Geschikt voor alle baanwielrenners die meedoen aan de spelen. Wellicht is het zelfs leuk voor alle wielrenners?

Misschien is deze discipline zelfs geschikt als laatste evenement? Kunnen we dit gebruiken als vervanger van de altijd vreselijk lang durende sluitingsceremonie? Zie het als een soort turngala voor wielrenners. Of je nu aan BMX doet of je geld verdient met de madison; de slakkenrace is een leuke afsluiter. En aangezien alle Olympische wielrenners deel mogen nemen aan dit evenement houdt het in dat de Nederlandse wielrenners in ieder geval niet voortijdig met de losersvlucht terug naar huis moeten. En dat mogen we ook toejuichen.

Voor het publiek is het een erg leuk onderdeel om te zien. Een mooie surplace is geweldig en een korte, uiterste krachtsinspanning is ook altijd mooi. Ik zie geen reden om dit niet Olympisch te maken.

Mountainbiken

Laten we wel wezen: het mountainbiken is prachtig om te zien. En de sport is nu ook al twintig jaar Olympisch. Toch staat er alleen de crosscountry op het programma. Natuurlijk is dat wel de oervorm van het mountainbiken, maar er zijn intussen nog veel meer geweldige disciplines bijgekomen. Drie van mijn favorieten gun ik zeker een plek op de volgende Olympische Spelen.

6. Fourcross

Een hele reeks aan korte wedstrijden. Vier renners nemen het tegen elkaar op op een parcours van een goede kilometer. De eerste twee gaan door naar de volgende ronde, de rest valt af. Een eenvoudig concept, maar zeer leuk om naar te kijken. En ja, wellicht een beetje een circusnummer. Maar dat zouden we eveneens kunnen zeggen van de eerder genoemde slakkenrace, maar ook shorttrack, skicross en ga zo maar door. Niks mis mee dus.

Hieronder nog wat voorbeelden om mijn bewering kracht bij te zetten. Dit wil je toch gewoon zien?

7. Downhill

Hier hoeft geen uitleg bij. Beeld en geluid is genoeg.

Neem een heuvel, zet een parcours uit, plaats wat schansen, zet het rondje af met linten, gooi wat camera’s neer en beleef een geweldige dag.

8. Trials

Wederom een evenement waar niet al te veel ruimte voor nodig is. Een lading hindernissen, tribunes; klaar. Kan misschien zelfs op het terrein van de paardensport?

En als we dan toch bezig zijn, doen we de barrage op racefietsen?

En dan nog even dit…

Tot zover de bekende fietsdisciplines. Maar dat is natuurlijk nog niet alles. Want op de Olympische Spelen heb je ook altijd sporten die eigenlijk niemand kent. Weet u bijvoorbeeld nog wie de 10 meter luchtgeweer bij de vrouwen won? Nee hè? Daarom vind ik het ook nog tijd voor twee onbekende en onbeminde sporten.

(Virginia Thrasher won het schieten, voor de volledigheid)

9. Cycloball

Voetbal op wielen. Dit bestaat dus ook. En ja, het is weer eens wat anders dan het gewone voetbal.

Toegegeven, ik kan u de Messi van het cycloball nu nog niet noemen, maar ik zou het interessant vinden om hier het commentaar bij te mogen leveren.

10. Artistiek fietsen

Een uitstekende kans om de fenomenale Hans van Zetten nog een keer extra te horen. Het artistiek fietsen is een soort vrije kür op een fiets. Een staaltje acrobatiek waar Simone Biles ongetwijfeld haar hoed voor zal afnemen. Maar ook deze sport moet je zien om ‘m te begrijpen. Daarbij is de kans dat u deze sport al eens gezien heeft niet heel groot. Kijken dus.

Tot slot

Wielerdisciplines genoeg. Laat maar weer zien wat voor een waanzinnig veelzijdige sport wielrennen is. En we hebben nog lang niet alles met fietsen gehad. Er zijn immers nog heel veel meer dingen te verzinnen. Veldrijden, aflossingen, spel-zonder-grenzen-achtige-spellen-met-zeephellingen-en-kippenpakken en ga zo maar door. Maar de teller komt nu al op 38 gouden medailles die verdeeld moeten worden. En dat is stiekem wel genoeg, vind ik.

Natuurlijk moet het ook allemaal wel kunnen. Het moet passen in het strakke tijdschema van de Olympische Spelen. Alle evenementen moeten binnen 16 dagen plaatsvinden. Maar, zo blijkt uit mijn in elkaar geflanste planning, dat moet geen probleem zijn. Dus, beste hoge pief bij het IOC, als u dit leest; u mag dit schema zo overnemen.

Dag Evenement
1 Wegwedstrijd mannen
2 Wegwedstrijd vrouwen
3 Teamsprint mannen, ploegenachtervolging, eliminatie mannen
4 Teamsprint vrouwen, ploegenachtervolging, eliminatie vrouwen
5 Tijdrit, sprint, ploegenachtervolging (finale)
6 Downhill, madison, sprint (vanaf kwartfinale)
7 Omnium, keirin, BMX
8 Omnium, keirin (finale) cycloball, BMX
9 Ploegentijdrit, BMX
10 Crosscountry vrouwen
11 Crosscountry mannen
12 Artistiek fietsen (kwalificatie), cycloball (poulefase)
13 Artistiek fietsen (finale), cycloball (halve finale en finale)
14 Sprint challenge
15 Trials, fourcross
16 Slakkenrace

Ps. Misschien zijn mijn suggesties niet voor honderd procent serieus en is het Olympisch wielerprogramma eigenlijk best wel prima, op een paar missende onderdelen na. Maar oordeelt u vooral zelf.

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *