Vooruitblik op de Tour de France 2016: interessante jonge snaken

Mont-Saint-Michel is over een paar dagen het epicentrum van de sportwereld. Zaterdag starten een heleboel prettig gestoorden bij dit getijdeneiland voor de megalomane onderneming die de Tour de France heet. Onder hen ook steevast een hoop jonge renners. En jonge renners, u zult dat herkennen, zijn altijd net even een tikje meer interessant. Renners die op jonge leeftijd goed presteren moeten immers wel grote kampioenen worden. Het is daarom goed om, naast alle standaard favorietenlijstjes voor het geel, ook eens aandacht te schenken aan de jonge deelnemers.

U bent natuurlijk bekend met het jongerenklassement. Dit klassement is er voor renners die geboren zijn op of na 1 januari 1991. En dit jaar is die groep coureurs extra interessant aangezien voorgaande winnaars Nairo Quintana en Thibaut Pinot te oud zijn geworden voor dit klassement. Daarom rijst de vraag: wie maken er dit jaar kans op het klassement?

Warren Barguil

Vraag menig kenner naar de komende winnaar van de witte trui en je krijgt ‘Warren Barguil’ als antwoord. En, ja, het zou ook best eens kunnen dat hij dit jaar dat kleinood mee naar huis neemt. De voortekenen zijn in ieder geval gunstig; hij won de Ronde van Zwitserland dan wel niet, maar tweede op twaalf seconden is zeker niet slecht.

Zijn Tourdebuut had hij zich ongetwijfeld anders voorgesteld. Vorig jaar kwam hij hard ten val in de eerste bergrit en reed hij Geraint Thomas van de sokken op weg naar Gap. Toch werd hij veertiende in de strijd om de gele trui en werd hij derde in het jongerenklassement. Het is daarom best wel logisch hem als topfavoriet te bestempelen voor het witte tricot van de Tour de France van 2016.

Alleen hopen dat de koeien zich dit jaar rustig houden als hij in de buurt komt.

Adam Yates

Als ik enkel mijn voorspelling baseer op het jongerenklassement van vorig jaar komt Adam Yates als tweede naar voren. Maar, dit staaltje scorebordjournalistiek zegt niet al te veel. Want Barguil eindigde op een half uur van Nairo Quintana eindigde, terwijl Yates pas op twee uur vijftien over de Champs-Élysées bolde. Tja, om daar conclusies aan te verbinden…

Maar Yates is wel een sterke renner. Je wint niet immers zomaar de Clasica San Sebastian. Je wint ook niet vanuit het niets de Ronde van Turkije. Het lijkt een kwestie van tijd voor Yates ook in de Tour de France grote dingen laat zien. Misschien lukt het hem dit jaar al?

Julian Alaphilippe

Alaphilippe is een monstertalent. Deze jongeman kan redelijk tot goed klimmen en heeft een degelijke sprint in de benen. Won op overtuigende manier de Tour of California, terwijl hij eerder dit jaar nog te kampen had met Pfeiffer. Ja, het ziet er best rooskleurig uit voor de Franse wielerfan. Toch heeft Alaphilippe eerder dit jaar aangegeven dat hij de klassiekers prefereert boven de grote rondes. Dus het is maar de vraag of de Fransman drie weken op de toppen van zijn kunnen wil rijden om goed in het eindklassement te komen.

Louis Meintjes

De grootste concurrent voor Barguil in de strijd om de witte trui is misschien wel deze Zuid-Afrikaan. Reed een leuke Dauphiné en werd vorig jaar al tiende in de Vuelta. De Tour de France was vorig jaar een minder groot succes, maar zeker is dat Meintjes beschikt over grote kwaliteiten.

Of misschien gaat hij voor een ritzege? Daarmee zou hij niet de eerste Zuid-Afrikaan zijn die een etappe pakt in de Tour, maar het zou natuurlijk wel fantastisch zijn.

Wilco Kelderman

En dan hebben we natuurlijk Wilco Kelderman nog. In het laatste jaar dat hij mee kan doen voor het jongerenklassement lijkt hij echter niet helemaal met het algemeen klassement in het hoofd te zitten.

Een ritzege is het doel. En dat hij daar best eens in kan slagen bewijst etappe dertien van vorig jaar. Kelderman rijdt een uiterst sterke etappe en komt slechts 321 meter tekort voor een overwinning.

Het zou dus zomaar kunnen dat Kelderman al snel wat tijd zal verliezen, zodat hij elders toe kan slaan. Misschien kan hij, gezien zijn kwaliteiten als klimmer, wel gaan voor de bolletjestrui? De aanval loont immers ook vaak voor dat klassement.

Tot zover de belangrijkste protagonisten voor het jongerenklassement. Maar dit zijn nog lang niet alle interessante jonge snaken die aanstaande zaterdag beginnen aan hun Ronde van Frankrijk. Integendeel!

Eduardo Sepúlveda

Deze man deed me vorig jaar terugdenken aan de legendarische begindagen van de wielrennerij. Toen was het gemeengoed om soms eens de trein te nemen om zelf even niet te hoeven fietsen. Sepúlveda deed vorig jaar iets soortgelijks. Hij reed zo’n honderd meter in de wagen van AG2R – La Mondiale om eerder bij zijn eigen ploegleiderswagen te zijn. Einde Tour, want de jury merkte het voorval op.

Het was een opmerkelijk manoeuvre, geboren uit paniek. Het zegt alles over wat de hectiek van de Tour de France doet met een mens. Dit jaar keert de Argentijn terug naar de wedstrijd die hij vroegtijdig moest verlaten. En, mits een beetje mazzel, kan dat best eens een leuke onderneming voor hem worden.

Dat moet dan gebeuren in een etappe waar er geklommen moet worden. Klimmen is namelijk zijn specialiteit. In januari won hij in de Tour de San Luis voor eigen volk de eerste aankomst bergop van 2016. Als de grote kanonnen gaan is hij geklopt, maar als hij het een beetje handig aanpakt zit wellicht een hele mooie klassering in.

Emanuel Buchmann

De club die luistert naar de naam Bora – Argon 18 heeft twee goede jonge Duitstalig renners in de gelederen. Met Emanuel Buchmann maakten we vorig jaar al kennis. Na de winst op het Duits Kampioenschap werd hij derde in de pittige bergrit van Pau naar Cauterets. Enkel Rafal Majka en Daniel Martin waren sneller. Kan hij dit jaar zelfs een etappe winnen?

Patrick Konrad

En dan hebben we Patrick Konrad. Reed sterk in de Giro del Trentino, wat zeker iets zegt over zijn klimmerscapaciteiten. Zijn grootste doel is uitrijden, maar als het even kan pikt hij er een ritje uit, zo liet hij onlangs optekenen.

Jan Polanc

Op de één of André manier slaagt Lampre – Merida er jaar op jaar in om een interessante ploeg op te stellen. In dat vreemdelingenlegioen heeft Jan Polanc een aardige staat van dienst. Hij won vorig jaar een aankomst bergop in de Giro d’Italia. En die krijg je nooit helemaal cadeau. En ook nu, in de Tour, kan hij misschien wel voor een sensatie zorgen.

Luka Pibernik

De tweede Sloveen in het team van Lampre – Merida is Luka Pibernik. Deze jongeman is pas 22, maar desondanks acht de ploegleiding hem rijp voor zijn vuurdoop in een grote ronde. Zeker geen slechte coureur, maar het zou niet goed zijn om nu al hele grootse prestaties van hem te verwachten.

Sondre Holst Enger

Maar Pibernik is niet de jongste deelnemer aan de Tour. Het verschil met Sondre Holst Enger is 54 dagen. Deze Noor werd al een keer derde op het WK U23, won vorig jaar een rit in de ronde van Oostenrijk, en herhaalde eenzelfde kunstje dit jaar in de ronde van Kroatië. Sondre Holst Enger is onderdeel van de vrijbuitersploeg IAM Cycling, die na dit seizoen ophoudt te bestaan. Kortom: de renners willen nog wel even wat laten zien om goed in de markt te komen.

En ook deze jonge Noor wil dat ongetwijfeld. Als hij er in een groepje om mag sprinten moet je hem zeker niet afvlakken.

Natnael Berhane

Berhane is de derde Eritreeër die start in de Tour de France. Vorig jaar gingen Merhawi Kudus en Daniel Teklehaimanot hem al voor. Berhane is ook zeker geen pannenkoek. Kan meer dan aardig tegen een klim op rijden. En zou hij hetzelfde heldenonthaal krijgen als zijn voorgangers?

Lawson Craddock

Craddock verruilde Giant – Alpecin voor het appelgroen van Cannondale. Verandering van spijs doet schijnbaar eten. Negende in de ronde van het Baskenland en vijfde in Californië. Geen uitslagen waar je als jong talent van droomt, maar we kunnen niet allemaal veelwinnaars zijn. Zal wel aan de bak moeten voor Pierre Rolland, maar als hij een goede dag heeft en op het juiste moment op de juiste plaats zit weet je het nooit. Hij heeft in het verleden al wel bewezen dat hij hard kan fietsen…

Dylan Groenewegen

De trotse bezitter van de rood-wit-blauwe heeft een neusje voor het winnen van sprints. De Tour de France wordt pas zijn eerste grote ronde, maar toch lijkt Lotto – Jumbo alle vertrouwen in hem te hebben. Dat is ook niet geheel onterecht, daar de geboren Amsterdammer dit jaar al zeven zeges liet optekenen. Rund om Köln was da

De vraag is wel of Groenewegen de Tour aankan. Alles is er toch net even een niveautje hoger. Maar toch is er met een beetje fantasie zelfs een droomscenario te bedenken. Aan het eind van de eerste etappe wacht er vermoedelijk een massasprint. Op Utah Beach steekt de man van Lotto – Jumbo zijn handen omhoog en zijn tenue wordt nog maar iets geler. Het eerste geel is voor hem.

Vrij ondenkbaar, maar een koe vangt ook wel eens een haas. Iets realistischer is het scenario dat Groenewegen er aan het einde van de dag vandoor gaat met de witte trui.

Bryan Coquard

Maar dan moet de Nederlander eerst afrekenen met de heer Bryan Coquard. Coquard is de ‘derde’ Franse sprinter na Arnaud Demare en Nacer Bouhanni, maar met die omschrijving doen wij hem ernstig tekort. Want wie werd vorig jaar tweede in het officieuze wereldkampioenschap voor sprinters op de Champs-Élysées?

Precies.

En ook dit jaar mag Coquard vaak juichen. Toch zal hij misschien nog wel eens met licht afgrijzen terugdenken aan Dwars door Vlaanderen. Hij sprintte niet helemaal tot de streep, begon te vroeg met juichen, waardoor Jens Debusschere deze semi-klassieker toch kon winnen.

Dat zal ‘m in de Tour de France vermoedelijk niet zo snel gebeuren.

Petr Vakoc

Sterke beer. Vakoc won dit jaar al de Brabantse Pijl. Verder was hij vijfde in de Strade Bianche en wist hij even daarvoor twee koersen in één weekend te winnen. Indrukwekkend.

Vakoc lijkt mij een ideale man om eens een vlucht succesvol af te ronden. Hij heeft een grote motor, heeft een punch bergop, kan prima aankomen, en hij getuigt van een goed werkend instinct. Met zulke eigenschappen kun je prima de tweede rit winnen. Is Vakoc op weg naar een verrassende gele trui?

Last km
De laatste kilometers van etappe twee. ©Tour de France

Alexey Lutsenko

Ook dit is zo’n renner die regelmatig hele leuke dingen laat zien. Lutsenko, geboren in dezelfde stad als Alexandre Vinokourov, is een echte hardrijder die zeker een pittig ritje kan winnen. Zo won hij eerder dit jaar al een fraaie etappe in Parijs – Nice.

Jasper Stuyven

Kuurne – Brussel – Kuurne winnen doe je niet zomaar. Stuyven deed het op sublieme wijze. En vorig jaar won hij al een rit in de Vuelta a España. Met een breuk in zijn hand. Dan ben je zeker geen kleine coureur. In een ontsnapping die het tot de finish mag uitzingen zal hij met zijn sterke sprint een gevreesd man zijn.

Edward Theuns

Jonge koersende Belgen zijn er in overvloed. Maar Edward Theuns is één van de besten. Heeft net als zijn ploeggenoot Stuyven een keurige sprint. Ze kunnen samen een leuk duo vormen. Ze zouden ongetwijfeld tekenen voor een scenario waarin één van beiden een mooie etappe wint.

Michael Valgren

De nummer twee van de Amstel Gold Race. Moet ik nog een argument aanhalen waarom hij absoluut een grote kanshebber voor een leuke ritzege is als hij eens een dag niet voor Contador of Sagan hoeft te werken?

Dylan van Baarle

Een echte hardrijder die een pittig parcours kan overleven. Werd eerder dit jaar zesde in de Ronde van Vlaanderen en zag dat eerder als een bevestiging dan als een verrassing. Won bij de profs nog geen rit in lijn, maar pakte wel het eindklassement in de Tour of Britain van 2014. Misschien kan hij op een goede dag eens zijn kans gaan? Als hij eenmaal weg is zijn er vermoedelijk niet veel renners die hem nog kunnen achterhalen.

Alexis Gougeard

Hele leuke renner. Won in de Vuelta vorig jaar de klassieke aankomst naar Ávila. Liet zichzelf dit jaar opmerken in de Omloop het Nieuwsblad, waar hij vanuit de vroege vlucht vijfde werd. Aanvaller pur sang. Nog een pluspunt: hij gedijt goed in de warmte. Schrijf hem maar op voor de strijd om de meest strijdlustigste renner. En wees niet al te verrast als hij en passant ook nog even een rit op zijn naam weet te schrijven.

Christophe Laporte

De nummer twintig van Parijs – Roubaix kan een sprintje rijden, maar zal zelfs bij afwezigheid van Nacer Bouhanni niet de aangewezen man voor het snelle werk zijn. Met zijn één meter negentig is het wel een geschikt figuur om achter te rijden in volle finale. Misschien hebben Bozic en/of Soupe er wat aan.

Antoine Duchesne

Direct Energie stuurt een Canadees naar Mont-Saint-Michel. Hij won dit jaar het bergklassement in Parijs – Nice. En dat is mooi voor Direct Energie; krijgen ze mooi wat publiciteit. Ook in deze Tour verwacht ik hem wel in de aanval. Daarnaast kan hij zeker van grote waarde zijn voor Bryan Coquard en Thomas Voeckler.

Timo Roosen

Mag in zijn tweede profjaar al naar de Tour. Zal er waarschijnlijk de kopmannen Kelderman, Groenewegen en Vanmarcke bij moeten staan. Helemaal niks mis mee. Het zal een pittige leerschool worden, maar de Goirlenaar lijkt zeker wel tegen een stootje te kunnen. Misschien ook nog eens een ontsnapping meepikken?

Daniel McLay

Deze in Wellington geboren Brit zorgde voor misschien wel de meest brute sprint van het jaar in de GP de Denain Porte du Hainaut. Misschien is het zijn baanverleden dat hem zo heeft leren manoeuvreren? In ieder geval: kijk en leer.

Laten we hopen dat hij er zich gewoon tussen wringt aankomende Tour.

Tsgabu Grmay

Zonder twijfel één van de betere wielrenners van het Afrikaanse continent. Reed vorig jaar al de Giro en de Vuelta. Nu is het dus de beurt aan de Tour. Zal vast aan het werk moeten voor Meintjes, Costa en Cimolai. Maar dat is een rol die hem best goed ligt.

Pakte onlangs een tweede plek in het bergklassement van de Dauphiné. Misschien kan hij voor eenzelfde stunt gaan als Daniel Teklehaimanot vorig jaar? Meegaan in de ontsnapping om zodoende de bolletjestrui te veroveren? Het zou mooi zijn voor de Ethiopiër.

Zo. Dat waren ze; alle jonge snaken die mee doen aan het jongerenklassement tijdens de aankomende Tour de France. Eén ding is zeker: lang niet alle dingen zullen uitkomen. Lang niet alle toptalenten zullen een felbegeerde ritzege pakken. En uiteindelijk kan er ook maar één het jongerenklassement winnen.

Auteur: Tim de Vries

Schrijft. Praat in microfoons. Fietst. Geniet. Doet verder nog allerlei andere dingen. Heeft zelfs meningen. Het is me allemaal wat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *